DOM PŁACZĄCEJ WDOWY

DOM PŁACZĄCEJ WDOWY

Ta willa w stylu modern został wybudowana w 1907 roku na zlecenie kupca z Połtawy 2-iej gildii Siergiej Arszawskiego. Najpierw na tym miejscu był jedno piętrowy drewniany dom, wybudowany kosztem radca kolegialnego Andrei Gerbanewskogo w 1882 roku. Oprócz domu w sadybie były piwnica, winiarnia i pomieszczenie dla załogi. Dwadzieścia lat później, właścicielem domu stał pod porucznik i właściciel ziemski Lew Gerbanewsky, który w 1905 roku sprzedaje majątek swemu koledze, kupcowi Siergieju Arszawskomu. Właśnie to na jego rozkaz i rozpoczęto budowę rezydencji. Po ukończeniu budowy Arszawski oddał w najem całe drugie piętro budynku aby spłacić długi. Arszawski z żoną i czwórką dzieci mieszkali w domu aż do 1913 roku. W sierpniu 1913 roku on sprzedał majątek słynnemu kupcowi z Kijowa pierwszej gildii, Tewji Apsztenu.

Główną cechą tego dwupiętrowego budynku - to smutna twarz kobiety wyrzeźbiona na fasadzie. Kiedy pada deszcz, po kamiennym policzkiem niepociesznej piękności ciekną kropli i wydaje się, że płacze. To właśnie z powodu tej płaskorzeźby dom ma swoją nazwę. Jednak, kto jest przedstawiony na płaskorzeźbie, i dlaczego "wdowa" płacze nadal zostaje tajemnicą dla historyków miasta.

W 1918 roku pałac został upaństwowiony, tutaj była Federacja zagranicznych grup w CK RKP (b), Specjalny dział XII armii, związek Południowo-Zachodniej Kolei, a w okres powojenny do dnia dzisiejszego - struktury rządowe.

Dziś, małe podwórko jest ozdobione nie dużym stawem z fontanną i Łabędź z gliny. A budynek, wnętrze którego zostało całkowicie odnowione, jest hotelem dla VIP-gości prezydenta Ukrainy. Tutaj są sypialni, gabinet dla pracy, sala z kominkiem i pokój bilardowy.

Яндекс.Метрика